เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ไต้ฝุ่น
ค่ำคืนในเมืองถูกสายลมและสายฝนกักขังไว้ท่ามกลางความโกลาหล
สายฝนกระหน่ำราวกับแส้ ฟาดใส่ถนนหนทาง เสาไฟ และทุกสิ่งที่ยังไม่ยอมหลบซ่อน จนน้ำแตกกระเซ็นเป็นละอองเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน
ลมก็ยิ่งพัดกระหน่ำซ้ำเติม พุ่งชนอาคารต่าง ๆ อย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงหวีดหวิวโหยหวน
แสงไฟสลัวจากเสาไฟริมถนนถูกม่านฝนบดบังจนแตกกระจาย ส่องสว่างริบหรี่อย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่ท่ามกลางความมืดชื้นแฉะ
พอมองเห็นเพียงใบไม้ไม่กี่ใบที่ถูกลมพัดฉีกหลุดลงมา หมุนวนอยู่ในแอ่งน้ำขัง
ต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ตรงหัวมุมถนนสั่นไหวดิ้นรนอยู่ท่ามกลางลมฝน ผืนผ้าโฆษณาเก่า ๆ ที่พันอยู่รอบลำต้นสะบัดเสียงดังพึ่บพั่บราวกับผ้าพันแผลที่ปลิวอยู่ในสายลม
ระเบียงกลายเป็นสนามรบของลมฝน เสื้อผ้าหลายชิ้นที่แขวนอยู่บนราวตากผ้าเปียกโชกไปหมด