กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 ลมเย็นยามค่ำ
พอตงเสี่ยวอวี่ปรับอารมณ์ได้แล้ว เธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า “มิน่าล่ะ วันนี้คุณถึงสะพายเป้ ที่แท้ก็ซ่อนของไว้ข้างในนี่เอง”
สองครั้งก่อนที่ออกไปเที่ยวกับเติ้งเหวินอัน เขาพกแค่มือถือเครื่องเดียว
วันนี้เติ้งเหวินอันสะพายเป้มาตลอด แต่ไม่เคยเปิดดูเลย
“ผมคิดไว้แล้วว่าถ้าคุณถามว่าทำไมถึงสะพายเป้ ผมจะบอกว่าข้างในใส่เสื้อคลุมไว้” เติ้งเหวินอันพูด
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบางจุดค่อนข้างหนาว บอกว่าพกเสื้อคลุมมาด้วยก็ฟังขึ้นอยู่แล้ว
“ขอบคุณนะ ฉันชอบดอกยิปโซช่อนี้มาก”
“ผมชอบคุณ...ฉันก็ชอบคุณเหมือนกัน”
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกจริงใจ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว