กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 สารภาพรัก
คุณลุงรับโทรศัพท์ที่เติ้งเหวินอันยื่นให้ แล้วถอยออกไปหลายก้าว
“ทั้งสองคนขยับเข้ามาใกล้กันอีกหน่อย”
เติ้งเหวินอันกับตงเสี่ยวอวี่ขยับเข้าหากัน ทั้งคู่หันมองกล้องแล้วยิ้มบางๆ
ตงเสี่ยวอวี่คล้องแขนเติ้งเหวินอันไว้ เธอหลุบตาลงอย่างเขินๆ
ใต้แสงสีน้ำเงินสลัวในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ แก้มที่แดงระเรื่อของเธอดูเหมือนก้อนเมฆที่ย้อมด้วยแสงยามเย็น
เติ้งเหวินอันรู้สึกได้ถึงส่วนที่นุ่มนิ่มตรงนั้น
แมงกะพรุนตัวใสลอยผ่านเหนือศีรษะ แสงที่สะท้อนลงมาทำให้ร่างของทั้งคู่ที่แนบชิดกันดูเรืองนวลเหมือนไข่มุก
คุณลุงแตะหน้าจอเบาๆ เก็บช่วงเวลาอบอุ่นของทั้งคู่ไว้ในรูป
“ถ่ายเสร็จแล้ว”