กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 39 จับเหยี่ยวมาได้หนึ่งตัว
เจงกิสข่านมองใบหน้าสีน้ำเงินเข้มของหวังเสี่ยวฝาน ขณะที่เลือดสองสายค่อย ๆ ไหลออกจากรูจมูก
เขาเงยหน้ามองลู่น่า แล้วก้มมองหวังเสี่ยวฝาน จากนั้นเงยหน้ามองลู่น่าอีกครั้ง ลำคอแห้งผาก
“นี่คือของเจ้า…”
ลู่น่าหน้าแดงแล้วพยักหน้า “ชั่วขณะนั้นหาของที่เหมาะสมไม่ได้ จึงต้องใช้สิ่งนี้!”
“น้ำนมของเจ้าดูเหมือนจะมีพิษ!”
ใบหน้าของลู่น่าแดงยิ่งกว่าเดิม!
นี่เกี่ยวอะไรกับพิษกัน? เจ้าหมอนี่หมดสติไปแล้วชัด ๆ จินตนาการมากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี!
“ช่างเถอะ ใครใช้ให้เขาเป็นพี่ใหญ่ของข้าเล่า ข้าจะแบกเขาไปเอง!”