กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 38 โรคกลัวความสูง
“มองเห็นภูเขาแต่ต้องวิ่งจนหมาป่าตาย แล้วเมื่อไรจะถึงเสียที!”
พวกเขาวิ่งมาห้าหกวันแล้ว เทือกเขาทางเหนือยังดูเป็นเงาดำอยู่ไกล ๆ เจงกิสข่านนอนคว่ำบนหลังหมาป่า บ่นอย่างหมดแรง
“เจ้าไม่ได้เป็นคนวิ่งเสียหน่อย หมาป่ายังไม่บ่นเลย เจ้าจะบ่นอะไร?”
“ยังมีมนุษยธรรมอยู่หรือไม่? ใครกันที่บ่นเมื่อสองวันก่อนว่าหมาป่าพูดได้ แล้วสั่งมัดปากพวกมัน?”
หมาป่าทั้งสามพยักหน้าทันที แสดงว่าเจงกิสข่านพูดถูก!
“ข้าไม่ใช่มนุษย์ จะมีมนุษยธรรมได้อย่างไร ข้าเป็นจิตวิญญาณแห่งสายน้ำ ย่อมมีได้เพียงความเป็นจิตวิญญาณ!”