กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 23 พ่อมดเมอร์ลิน
หวังเสี่ยวฝานขาอ่อน ดวงตาพร่ามัวขึ้นมาทันที เขาไปหาเรื่องตัวตนที่ไม่ควรหาเรื่องได้อย่างไรกัน
แต่มีชีวิตเพิ่มได้อีกหนึ่งนาทีก็ยังดี นี่ก็เป็นหนึ่งในวิถีเอาตัวรอดของเทพแห่งการซ่อนตัว
“เดี๋ยวก่อน! ยังไม่ได้ถามชื่อเสียงเรียงนามของท่านเลย อย่างน้อยก็บอกให้ข้ารู้ว่าข้าจะตายด้วยน้ำมือใครได้หรือไม่”
บนไม้เท้าของตาเฒ่ามีเปลวเพลิงสีแดงดำลุกโชนอยู่แล้ว แต่เมื่อหวังเสี่ยวฝานถามขึ้น เปลวเพลิงนั้นก็หดกลับไป
แววตาของตาเฒ่าฉายประกายรุ่งโรจน์ในอดีตออกมา
“ข้า! พ่อมดที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติ เมอร์ลิน!”
“ไม่เคยได้ยิน...”