กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 22 อสูรหมี
ลู่น่าเพิ่งพูดได้ครึ่งประโยค หมีมหึมาก็ถอนต้นไม้ใหญ่ขึ้นมาทั้งรากแล้วขว้างใส่ทั้งสาม
โชคดีที่หวังเสี่ยวฝานตาไวมือไว เขารีบผลักลู่น่าล้มลงกับพื้น ต้นไม้ใหญ่เฉียดผ่านศีรษะของเจงกิสข่านไป
“ลูกพี่ เจ้า...”
เจงกิสข่านมองหวังเสี่ยวฝานด้วยสีหน้าหวาดผวา เขายังยืนแข็งอยู่ที่เดิม เพราะเมื่อครู่ตั้งตัวไม่ทัน
“คราวหน้า คราวหน้าข้าจะช่วยเจ้า รีบนั่งลง!” หวังเสี่ยวฝานกลิ้งลงจากตัวลู่น่า แล้วตบพื้นหญ้าข้างกาย พลางหันไปถามนาง “รูปสลักเหล่านี้มีปัญหาอะไร”
ลู่น่าใบหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย ตรงจุดที่หวังเสี่ยวฝานกดทับเมื่อครู่นั้น...
“พวกเจ้ารู้จักสิบสองวังแห่งสุริยันหรือไม่”