กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
บทสรุป · การค้นหา
ฟางเจี้ยนเฉินนั่งกลับลงไปอย่างกระฟัดกระเฟียด ดูมีท่าทีน้อยใจอยู่นิด ๆ
คนอื่น ๆ มองเขาด้วยความเห็นใจแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบหันขวับกลับมา ยกมุมปากยิ้มแหย ๆ ให้เหลียนเซิ่ง
“ถ้าจะเริ่มหาจากขยะล่ะก็...” โจวซือรุ่ยเคาะนิ้วลงบนแผนที่พลางเปิดระบบอื่นขึ้นมาใหม่ “อย่างน้อยที่สุดก็ต้องลงพื้นที่ไปสำรวจจริงนะ”
หลู่หมิงหยวนพูดขึ้น “พวกเราลองหาพิกัดน่าสงสัยสักสองสามจุดก่อนก็ได้ แล้วค่อยส่งพิกัดให้พวกนั้นไปสำรวจ คนแค่นี้แมกซ์เวลล์น่าจะพอเจียดออกมาได้อยู่แล้ว แถมไม่ได้อันตรายอะไรมากด้วย”
คนอย่างบาร์เรตต์ ไม่สิ พูดให้ถูกคือคนที่พอจะมีอำนาจบารมีหรือคนเด่นคนดังในวงการไหนก็ตาม ย่อมต้องให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวในขยะของตัวเองอยู่แล้ว
ยิ่งมีคนคอยจับตามองมาก การกำจัดขยะก็ยิ่งกลายเป็นเรื่องอันตรายอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะข้อมูลที่ขุดหาได้จากขยะมีเยอะมากจริง ๆ
ยังไม่ต้องพูดถึงพวกข้อความหรือข้อมูลข่าวสารที่หลงเหลืออยู่ แค่ลายนิ้วมือหรือดีเอ็นเอบนนั้นก็เอาไปเล่นงานอะไรได้ตั้งเยอะแยะแล้ว
ปกติขยะของคนพวกนี้ต้องผ่านการจัดการเป็นพิเศษ มีคนมาบริการถึงที่เพื่อบดอัดทำลายด้วยแรงดันสูงก่อนนำไปทิ้ง ไม่ได้นำไปรีไซเคิลเหมือนประชาชนทั่วไป
โจวซือรุ่ยดึงข้อมูลของบริษัทที่เกี่ยวข้องออกมา แล้วเริ่มคัดกรองจุดน่าสงสัยในขั้นแรก