คนมีแบ็ก

คนมีแบ็ก

ทั้งจี้ปังกับจ้าวจั๋วทั่วต่างพากันอึ้งกับแขนของเหลียนเซิ่ง

เพราะเธอสวมถุงมือแถมยังใส่เสื้อแขนยาว เลยดูไม่ออกเลยสักนิด ไม่มีใครสังเกตเห็นว่านั่นคือแขนกล แต่พอพลังทำลายล้างระเบิดออกมา ความก็แตกทันที

นอกจากจะใช้ชีวิตประจำวันได้ตามปกติแล้ว แม้จะต้องแลกกับการสูญเสียความรู้สึกสัมผัสและความเจ็บปวดไป แต่ทั้งความคล่องตัว พละกำลัง ความทนทาน และการป้องกัน ล้วนยกระดับขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนชดเชยข้อเสียนั้นได้ สำหรับทหารแล้ว นี่อาจไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไป

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่หุ่นรบประจำตัวกำลังอยู่ระหว่างดัดแปลงและใกล้จะเปิดตัวแบบนี้

เหลียนเซิ่งถึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีจริง ๆ

คำว่าโชคดีไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะราบรื่นไร้อุปสรรคเสมอไป ความผิดหวังล้มเหลวมันเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว ทุกคนต้องเคยผ่านช่วงชีวิตที่ขึ้น ๆ ลง ๆ กันทั้งนั้น

แต่ทุกครั้งที่เธอสะดุดล้ม มักจะมีคนคอยดึงเธอขึ้นมาจากห้วงเหวเสมอ จนเธอแทบไม่มีเวลาให้รู้สึกสิ้นหวังด้วยซ้ำ ดังนั้นต่อให้ชีวิตจะพลิกผันแค่ไหน พอย้อนนึกกลับไป เธอกลับรู้สึกว่ามันก็แค่เรื่องธรรมดา

จะมีอะไรที่โชคดีไปกว่านี้อีกล่ะ

เถ้าแก่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่กล้าเดินเข้าไปเก็บกวาดโต๊ะของพวกเหลียนเซิ่งสามคน ได้แต่ลังเลไม่แน่ใจว่าควรเข้าไปคุยดีไหม