ออกนอกประเทศ

ออกนอกประเทศ

คอร์เนลยกมือส่งสัญญาณให้พวกเธอ ทันใดนั้นเสียงไล่ล่าจากระยะไกลก็ดังขึ้นมาอีกรอบ “อยู่ข้างหน้า! ตีโอบ! ตีโอบหน้าหลัง! อาจมีอาวุธติดตัว เว้นระยะห่างไว้ก่อน!”

คอร์เนลหันหลังกลับพลางบอก “ตามฉันมา!”

เขาวิ่งนำหน้า ถอยร่นไปทางด้านข้างของโรงงาน ตรงลานโล่งมีฝาปิดแง้มอยู่บานหนึ่ง เขายื่นมือไปดันเปิดออก แล้วกระโดดลงไปเป็นคนแรก

จ้าวจั๋วลั่วชะงักไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งเหมือนโดนถ่วงตะกั่วจนแทบจะยกไม่ขึ้น รู้สึกราวกับมีอะไรบางอย่างมาเกาะยึดไว้แน่น อาการเมื่อยชาแล่นปราดจากฝ่าเท้าขึ้นมาตลอดทั้งขา

เขาสะบัดขาไล่ความชา แล้วรีบตามไป

คนข้างหลังใกล้จะตามทันแล้ว พวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

ยิ่งพยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็น ก็ยิ่งตื่นเต้นลนลานได้ง่ายขึ้น

ด้านข้างตรงนี้ไม่มีแสงไฟส่องถึง มองเห็นได้ไม่ค่อยชัด แต่เส้นทางนี้จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด

จ้าวจั๋วลั่วแบกเหลียนเซิ่งปีนลงไปได้แค่ครึ่งทาง คอร์เนลก็อาศัยราวด้านข้างดีดตัวกระโดดขึ้นไป เอื้อมมือคว้าที่จับแล้วดึงฝาปิดลงมา จากนั้นก็กดมือลงกับผนังเพื่อล็อกตาย