อาวุธสงคราม

อาวุธสงคราม

รวมพวกเขาทั้งหกคนกับเหลียนเซิ่งแล้ว ทั้งหมดก็มีเจ็ดคน พากันทำหน้าตาหิวโซเหมือนลูกนกอ้ารอป้อนข้าวไม่มีผิด

เหลียนเซิ่งนึกในใจ เป็นบรรพบุรุษแล้วยังต้องคอยหาข้าวให้กินอีก ไม่เป็นมันซะดีกว่า

แต่เธอก็หิวจริง ๆ นั่นแหละ

ทำความสะอาดมาทั้งวัน ข้าวปลาอาหารไม่ได้ตกถึงท้องสักหยด ไม่เหมือนครูฝึกที่ทำหน้าที่แค่คุมงาน เดินตรวจอย่างเดียวแต่ไม่แตะงานสักชิ้น พอออกไปข้างนอกก็ไม่รู้แอบไปฉกแอปเปิลจากไหนกลับมากินให้รางวัลตัวเองอีก

ตอนนี้นักเรียนส่วนใหญ่คงนั่งกินขนมจุบจิบแก้ขัดอยู่ในห้อง แต่เหลียนเซิ่งอยากกินอะไรอุ่น ๆ ร้อน ๆ มากกว่า

เหลียนเซิ่งเดินไปเปิดกระเป๋าเดินทางของตัวเอง หลินเลี่ยแพ็กเครื่องปรุงรสมาให้เธอเพียบ

วัตถุดิบธรรมดาทั่วไปในเขต 12 มีหมด สิ่งที่น่าจะทำให้คิดถึงบ้านที่สุดก็คงเป็นรสชาติเครื่องปรุงพวกนี้นี่แหละ

สมแล้วที่หลินเลี่ยมีลูกแล้ว รู้ใจจริง ๆ!

ฟางเจี้ยนเฉินชี้ผักข้างหม้อพลางอวดอย่างภูมิใจ “พอกูรู้ว่าจะได้พักบ้านคนก็เดาไว้แล้วว่าต้องลงเอยแบบนี้ ตอนเที่ยงเลยแวะไปตลาดข้าง ๆ ซื้อของมาตุนไว้นิดหน่อย แต่ไม่รู้ว่าจะใช้ตู้เย็นบ้านเขาได้หรือเปล่า ก็เลยซื้อมาแค่นิดเดียวเองนะ”