การคาดคะเน

การคาดคะเน

จ้าวจั๋วลั่วเบียดขึ้นมาถึงแถวหน้าสุด เขายกมือขึ้นบังหน้า เตรียมดูสถานการณ์แล้วค่อยเข้าไป

เจ้าเตี้ยมั่นใจเต็มเปี่ยม เขาหันไปมองพวกพี่น้องที่ตามมาข้างหลัง แล้วจ้องเหลียนเซิ่งพลางพูดว่า “คนในเขตตะวันออกที่รู้จักฉันมีเยอะแยะ แกคิดว่าจะหลอกใครได้”

เขายกมือขึ้นแจ้งความ “ฉันรับประกันเลยว่าพวกมันคือนักเรียนโรงเรียนทหารพันธมิตรที่มาฝึก ในมือพวกท่านน่าจะมีรายชื่ออยู่ เอามาเทียบดูได้เลย”

พ่อหนุ่มคนนั้นหรี่ตาครึ่งหนึ่ง แล้วตอบปัดอย่างไร้เยื่อใย “ไม่มี”

เจ้าเตี้ยชะงักไป เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะไม่ไว้หน้ากันขนาดนี้ จึงพูดต่อ “งั้นก็ค้นบัตรประจำตัวสิ! ถึงพวกมันจะมาเขต 36 แต่ก็ไม่มีทางเตรียมบัตรประจำตัวไว้ได้หรอก ที่ใช้อยู่ต้องเป็นบัตรของพันธมิตรแน่ๆ!”

เขาหันไปมองรอบหนึ่ง แล้วก็เห็นจ้าวจั๋วลั่วกับพวกอีก จึงพูดอย่างตื่นเต้น “พวกนั้นมาด้วยกัน พวกนั้นเป็นกองทัพพันธมิตรทั้งหมด! อย่าปล่อยพวกมันไปเด็ดขาด”

“ตอนนี้เน็ตถูกตัดไปแล้ว” พ่อหนุ่มมองเขาด้วยสายตาเย็นชา “นายไม่ต้องสนหรอกว่าพวกเขาเป็นใคร แล้วนายล่ะเป็นใคร”

ถึงเขต 36 จะถูกตัดเน็ต แต่กองทัพเกลนต้องมีเครือข่ายภายในของตัวเองแน่ๆ ฟังจากน้ำเสียงและท่าทีของเขา เห็นได้ชัดว่าไม่อยากเอาเรื่องตัวตนของเหลียนเซิ่ง

เหลียนเซิ่งมองทหารคนนั้นแวบหนึ่ง ก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย ถึงจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ไม่สำคัญ เธอสามารถอาศัยโอกาสนี้แก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ ได้พอดี