เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจตนาร้าย
โลกใบนี้นี่มันเฮงซวยจริง ๆ
พอได้ยินคำพูดของทหารคนนั้น ในใจพวกนักเรียนก็ปั่นป่วนบิดเบี้ยว ยิ่งกว่าตอนรู้ว่าเขตสามสิบหกโดนตีแตกเสียอีก
พวกเขาพากันกลิ้งกลับไปที่เดิมแล้วนอนเบียดชิดติดกำแพง ตัวแข็งทื่อ แกล้งทำเป็นว่าตัวเองไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น
ชีวิตคนเรามันจะมีเรื่องบัดซบอะไรได้ขนาดนี้ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ
ทหารคนนั้นถามขึ้น “ไม่มีใครจะไปห้องน้ำจริง ๆ แล้วเหรอ”
ปลาหลายสิบตัวฟื้นคืนชีพขึ้นมาทันควัน พากันดิ้นกระแด่ว ๆ อย่างคึกคักเหมือนเพิ่งกระโดดขึ้นฝั่ง
ทหารสั่ง “รออยู่นั่นแหละ ทุกคนเลย!”
คราวนี้ค่อยง่ายหน่อย ทหารหนึ่งคนหิ้วปีกนักเรียนหนึ่งคน เดินตรงไปห้องน้ำ
นักเรียนคนแรกสุดคนนั้นพลิกตัวมองเพื่อนที่กำลังเดินออกไป หางตามีหยดน้ำตาเอ่อคลอแวบหนึ่ง ก่อนจะพลิกตัวกลับไปตามเดิม