ตะลุมบอน

ตะลุมบอน

เยี่ยปู้ชิงกับคนอื่นๆ มาสมทบกันในป่าได้สำเร็จ

เหลียนเซิ่งขานชื่อทีละคนเพื่อแลกอุปกรณ์กับพวกเขา

เยี่ยปู้ชิงแลกได้พั่วจวินมาหนึ่งเครื่อง เฉิงเจ๋อยังคงแลกเป็นหุ่นเกราะหนักเหมือนเดิม ส่วนคนอื่นๆ ที่ฝีมือการยิงสูงหลายคนก็ยังได้หุ่นรบสายสไนเปอร์ไป

ในใจพวกเขารู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง แต่ไม่มีใครแสดงออกมา ต่างเงียบๆ เปลี่ยนหุ่นรบกันไป

บรรยากาศฝั่งป่านี้อึมครึมมาก แตกต่างจากความอึมครึมที่ริมน้ำตกโดยสิ้นเชิง ทางนั้นเป็นความตื่นเต้นที่ต้องข่มกลั้นไว้ ส่วนทางนี้เป็นความห่อเหี่ยวล้วนๆ

พอเปลี่ยนเสร็จ ทุกคนก็มุ่งหน้าต่อไปยังป่าทึบตามประเภทหุ่นรบของตัวเอง

แบบนี้ก็เท่ากับว่ามีคนหนึ่งไม่มีหุ่นรบ อีกหลายคนใช้อุปกรณ์ที่ชำรุดผุพัง

พวกเขาเดินอยู่รั้งท้ายสุดของขบวน ลังเลขณะเดินตามไป แต่ไม่รู้เลยว่าหลังจากนี้ควรทำอย่างไร

ไปเป็นเหยื่อล่อกระสุนเหรอ จะมีภารกิจมอบหมายให้พวกเขาไหม แข่งไปแบบนี้แล้วจะยังสนุกอยู่อีกเหรอ