วางหมาก

วางหมาก

คนรอบข้างได้ยินแบบนั้นก็พากันหันมามอง พวกผู้หญิงข้างหลังเดินเข้ามาหา กะว่าจะช่วยออกค่าเสียหายให้ส่วนหนึ่ง

ความจริงก่อนเข้าไปพวกเธอก็ซื้อประกันไว้แล้ว อีกอย่างหุ่นยนต์พวกนี้ส่งกลับไปซ่อมที่โรงงาน ประกอบชิ้นส่วนใหม่ก็ไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายอะไรเท่าไหร่

“พวกเราชดใช้ให้ครับ” จ้าวจั๋วรัวพูดขึ้นอย่างไม่ลังเล “พวกเราจ่ายให้เดี๋ยวนี้เลย!”

เจ้าหน้าที่คนนั้นพอได้ยินแบบนั้นสีหน้าก็ผ่อนลงบ้าง เครื่องจักรที่พวกเขาเอามาจัดไว้ข้างในล้วนเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กราคาถูก ปกติก็แค่ทำหน้าที่ขยับท่าทางตามโปรแกรม เพื่อความสมจริงถึงได้ใส่เอไออัจฉริยะเข้าไปคุยกับลูกค้า ชิปอัจฉริยะข้างในแพงที่สุดเพราะเก็บข้อมูลบ้านผีสิงมาเป็นสิบปี แต่ติดตั้งอยู่ลึกข้างในหุ่น เลยไม่พังง่าย ๆ

โดยทั่วไปแล้ว การที่ลูกค้าตื่นตกใจจนเผลอทำหุ่นยนต์พังหรือหลุดเป็นชิ้น ๆ ก็เกิดขึ้นบ่อย พวกเขาไม่ค่อยเอาเรื่องเท่าไหร่ แต่ไม่เคยมีใครทำพังเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย! แถมยัยนี่ไม่ได้ทำเพราะกลัวด้วย! ดูท่าคงตั้งใจมาป่วนร้านชัด ๆ!

หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้าไปอุ้มหุ่นครึ่งตัวขึ้นมา พอดูหน้าตามันตอนนี้แล้วก็ไม่ได้น่ากลัวจริง ๆ นั่นแหละ เหมือนหัวมะเขือเทศโง่ ๆ ลูกหนึ่งมากกว่า

เจ้าหัวมะเขือเทศเอียงคอถาม “พี่สาว พาหนูออกมาเหรอจ๊ะ ข้างนอกสว่างจังเลย”

หญิงสาวเปิดผ้าคลุมออกดู แล้วตรวจเช็กโครงสร้างกลไกด้านใน