รังเดิม

รังเดิม

เขาก้มมองเวลา

แม้สถานการณ์จะพลิกผันไปมาหลายตลบ จนฝ่ายพวกเขาตกจากสวรรค์ลงสู่ก้นเหว แต่ที่จริงแล้วเพิ่งผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ

ไม่ถึงสองชั่วโมงแท้ ๆ ถ้าเป็นสมรภูมิจริง ป่านนี้คงมีคนบาดเจ็บล้มตายไปเป็นพันแล้ว

สงครามไม่เคยปรานีใครอยู่แล้ว

จู่ ๆ เซี่ยเยี่ยนเฟิงก็ถามขึ้นมา “นายคิดว่าฉันเหมาะจะเป็นผู้บัญชาการไหม”

“ถ้าเธออยากเป็น ก็คงใช่มั้ง” รองผู้บัญชาการเอียงคอแล้วหัวเราะแห้ง ๆ ให้เธอ “แต่ดูจากตอนนี้ เธอคงไม่มีโอกาสนั้นแล้วล่ะ”

รองผู้บัญชาการลุกขึ้นยืนยืดเส้นยืดสายแล้วพูดต่อ “รอเถอะ ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับพลังรบของทั้งสองฝ่ายแล้ว”