กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ครบร้อยตอน
พวกผู้คุมศึกส่งปืนพลังงานที่เก็บรวบรวมมาจากร่างเพื่อนร่วมรบที่สละชีพให้ฟางเจี้ยนเฉินกับจี้ฟางเสี่ยว เพราะถึงอย่างไรปืนพลังงานก็ยิงรัวต่อเนื่องไม่ได้ การสลับกระบอกยิงแบบนี้จะช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ได้มากโข จากนั้นพวกเขาก็เอาปืนที่เหลือมาสะพายไว้กับตัว
พวกเขาสะพายอาวุธปืนอันหนักอึ้ง แล้วเดินขึ้นไปอยู่ช่วงกลางค่อนไปทางหน้าของแถว
“บุกไปข้างหน้า! ห้ามถอยเด็ดขาด!” ผู้คุมศึกตะโกนมาจากท้ายแถว “ทุกคนหาที่กำบังให้ดี! ถนนช่วงนี้มีจุดให้ซ่อนตัวเยอะมาก หลังหัวมุมตึก หลังป้ายประกาศโลหะ ถ้าจนปัญญาจริง ๆ หลังถังขยะก็ยังได้! รีบเข้าประจำที่เร็วเข้า!”
พวกพลทหารต่างลนลานเลือกหัวมุมกำแพงแล้วนั่งยอง ๆ ลงไป พวกเขาไม่ชินเอาเสียเลย แถมยังไม่รู้ด้วยว่าจะเลือกทำเลที่เหมาะ ๆ ยังไง
“ตรงนั้น ตรงโน้น แล้วก็ตรงนู้น” ฟางเจี้ยนเฉินยกมือชี้ให้สองสามจุด “ขึ้นตึกได้ไหม ถ้าขึ้นตึกได้จะดีที่สุด เฮ้ย อย่าไปเบียดกันเป็นก้อนสิวะ ทำอะไรกันน่ะ จะทำขนมเปี๊ยะรึไง”
เหลียนเซิ่งสั่งการ “กองร้อยเก้า! กองร้อยเก้าเคลื่อนพลไปทางขวาหน้า พยายามตีโอบขนาบสองด้านให้ได้!”
ไม่นานหลังจากนั้น กองกำลังทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกัน ทุกคนเปิดฉากดวลปืนกันสนั่นกลางถนน
ในมือฟางเจี้ยนเฉินมีปืนสามกระบอก ส่วนจี้ฟางเสี่ยวมีสองกระบอก