อัสนีบาต

อัสนีบาต

“หยุด!” ศาสตราจารย์คนนั้นร้องบอกพลางลุกขึ้นยืน “ได้เลย ดีมาก! เธอกลับไปเตรียมตัวให้ดี ให้มันต่อเนื่องลื่นไหลกว่านี้นะ!”

เขาหันไปชี้หน้านักศึกษาชายสองสามคนแล้วว่า “พวกนายดูตัวเองซิ หา ดูสารรูปตัวเอง ดีแต่ทำเสียงงอแงง้องแง้ง”

ทันใดนั้นเขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา พูดว่า “แต่แสดงคนเดียวมันอาจจะดูโล่งไปหน่อยนะ ถึงยังไงเวทีเราก็กว้างมาก เอาอย่างนี้ดีไหม นักศึกษา เธอช่วยสอนพวกเขาที จะได้ขึ้นไปแสดงด้วยกันให้หมดเลย!”

ทุกคน “...”

เจ้าจั๋วรวั่อพูดขึ้น “ผมว่าโชว์เดี่ยวคนเดียวนี่แหละครับดีแล้ว”

นักศึกษาชายอีกคนรีบสำทับ “ผมก็ว่าอย่างนั้นครับ”

เจ้าจั๋วรวั่อนำทีมปรบมือ

พวกนักศึกษาที่เหลือก็รีบปรบมือตามกันเกรียวกราว

ศาสตราจารย์ “...”