เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ทหารราบ
ความอดทนของนายกองทหารราบหมดลงแล้ว
ในฐานะนายทหารระดับหน่วยย่อย เขาย่อมมีอำนาจฟันคอทหารหนีทัพอยู่แล้ว ถ้าจะให้โหดกว่านั้นก็ยังเรียกนายทหารคุมศึกออกมาชี้ตัวได้ตรง ๆ เพียงแต่ทุกคนต่างเป็นนักเรียนนายร้อยที่เข้ามาปั๊มแต้มกันทั้งนั้น จึงไม่มีความจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้
แต่ถ้าทำให้เขาโมโหขึ้นมาจริง ๆ ก็ไม่แน่เหมือนกัน
พอโดนเขาตวาดใส่ทีเดียว ทุกคนก็พากันเงียบเสียงลง แล้วรอฟังคำสั่งต่อไป
นายกองทหารราบขยิบตาส่งสัญญาณให้เหลียนเซิ่ง เพื่อเปิดฉากโจมตีลองเชิง
เหลียนเซิ่งสั่งการ “พลธนูแถวสองทางขวาก้าวขึ้นหน้า ใช้โล่กำบัง เตรียมลงเขา!”
เธอกำหนดตำแหน่งยืนให้คนกลุ่มนั้น โดยให้ทหารราบหนักล้อมพลทวนกับพลดาบไว้ตรงกลาง แล้วใช้โล่กำบังรอบทิศทั้งด้านข้างและเหนือหัวอย่างแน่นหนา กำแพงเหล็กทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบนี้จึงถูกจัดเตรียมจนพร้อมสรรพ
เหลียนเซิ่งชี้ตรงไปข้างหน้า “ลุย!”
ทหารกลุ่มเล็กนี้เดินลงไปตามทางเขาที่ข้าศึกเพิ่งวิ่งหนีไปเมื่อครู่ ส่วนคนอื่น ๆ พากันตามดูอยู่ห่าง ๆ จากด้านหลัง