เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ผลลัพธ์
ตรงจุดนับคะแนนเกิดความวุ่นวายขึ้นมา คนข้างหลังพากันเบียดดันไปข้างหน้าไม่หยุด ครูฝึกที่ดูแลความเรียบร้อยแทบจะโดนอัดก๊อบปี้ติดโต๊ะอยู่รอมร่อ จนในที่สุดก็เหลืออดเหลือทน ตวาดเสียงลั่น “ถอยไปให้หมด!”
พวกนักเรียนพากันวิงวอน “ครูฝึกครับ ให้พวกเราดูหน่อยเถอะ! คนแน่นขนาดนี้มันถอยไม่ไหวจริง ๆ ครับ!”
ครูฝึกกำลังจะวีนแตก หน้าจอข้างหลังก็กะพริบวาบ ข้อมูลถูกดึงกลับเข้าเบื้องหลัง เหลือให้เห็นแค่จอฟ้าว่างเปล่า
นักเรียนทุกคนพากันโอดครวญขึ้นมาพร้อมกัน “อ๊ากกก!”
คนคุมฝ่ายสถิติเอ่ยปากไล่ “การแข่งจบลงอย่างเป็นทางการแล้ว กลับไปรอฟังผลกันเดี๋ยวนี้”
พวกนักเรียนจำใจเดินแยกย้ายกันไป แต่ก็ยังคุยกันไม่หยุด “เมื่อกี้ทีมสีแดงก็ยังคนเยอะกว่าอยู่นะ!”
อีกคนพูดขึ้น “ก็แหงสิ ยังไงทีมแดงก็ต้องคนเยอะกว่าอยู่แล้ว! เดิมทีทีมแดงก็มีคนมากกว่าตั้งเยอะ ปะทะซึ่งหน้ากันเดือดขนาดนั้น ทีมขาวก็ต้องตายเยอะกว่าแน่นอน”
ทุกคนต่างพากันงุนงง “แล้วทีมขาวคิดอะไรอยู่เนี่ย เห็น ๆ อยู่ว่าทีมแดงได้เปรียบเต็มประตู อุตส่าห์ยันมาได้จนถึงป่านนี้ ดันวิ่งไปแจกแต้มให้เขาซะงั้น?”