พลิกสถานการณ์

พลิกสถานการณ์

เหลียนเซิ่งบอกให้ทุกคนประจำตำแหน่ง ย้ำจังหวะลงมือและการแบ่งหน้าที่ของแต่ละกลุ่มอีกรอบ พอเลือกทิศทางได้แล้วก็พุ่งเข้าไปพร้อมกัน

ทันทีที่หน่วยหน้าเหยียบเข้าสู่ระยะโจมตี เสียงปืนนัดหนึ่งก็ดังขึ้น เปิดฉากการต่อสู้ทันที

ครูฝึกฟู่ยกปืนขึ้นพลางเอ่ย “ประหยัดหน่อยนะ ฉันกลัวกระสุนจะไม่พอ”

กระสุนที่เหลียนเซิ่งเอามาส่งรอบแรกใช้ไปเกือบหมดแล้ว รอบสองก็มีแค่ห้าสิบหกสิบนัด พวกเขามีตั้งหกคน แบ่งกันแล้วก็ยังอัตคัดอยู่ดี

“พอแล้วน่า มีนักเรียนแค่ไม่กี่คนเอง” ครูฝึกข้าง ๆ บอก “ไม่รู้ว่าลูกศิษย์นายพกติดตัวไว้เท่าไหร่กันแน่”

เพราะแถวกล่องเสบียงไม่มีที่กำบังดี ๆ ทุกคนเลยแค่ทำท่าเหมือนวิ่งไปทางนั้น พอได้ยินเสียงปืนก็หักเลี้ยวทันที วิ่งตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ด้านข้าง

หลบเข้าที่กำบังแต่ละจุด แล้วเตรียมยิงสวนกลับ

“เอ๊ะ” ครูฝึกขมวดคิ้ว “กระจายวงกว้างเกินไปแล้ว พวกนี้เตรียมตัวมาล่วงหน้าหรือเปล่า”

เหมือนจงใจโผล่มาล่อให้พวกเขายิง แล้วพุ่งไปยังจุดซ่อนตัวตรงนั้นชัด ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ตอบสนองไวขนาดนี้