กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ครูฝึก
หลังจากปล้นกระสุนจากตัวเขามาหมดแล้ว เหลียนเซิ่งก็ไม่เล่นตลกกับครูฝึกอีก เดินไปรวมกลุ่มกับจ้าวจั๋วลั่วและคนอื่น ๆ
ทั้งแปดคนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
เมิ่งเจียงอู่เท้าสะเอวกลม ๆ ของตัวเอง เงยหน้าหัวเราะลั่น “ข้าเพิ่งได้มาสามแต้ม! สามแต้มนะ! แค่ชั่วพริบตาเดียวเอง!”
เหลียนเซิ่งเหลือบมองเขา หมอนี่คงจะบ้าไปแล้วล่ะมั้ง
เจิ้งเล่ยพูดด้วยน้ำเสียงริษยา “แม่นมหรง เมื่อกี้แทงมันสะใจไหมล่ะ?”
เมิ่งเจียงอู่สะบัดหัว “สะใจมาก!”
เหลียนเซิ่งถาม “แล้วกระสุนล่ะ?”
จ้าวจั๋วลั่วยื่นกระสุนที่ปล้นมาจากครูฝึกอีกคนให้เธอ
เหลียนเซิ่งนับดู ได้มา 21 นัด น่าจะเป็นครูฝึกที่เพิ่งขึ้นเขามาเหมือนกัน แบบนี้บวกกับของเดิม พวกเขาก็มีกระสุนเกือบ 60 นัดแล้ว