ตะลุมบอน

ตะลุมบอน

พวกเขามุดเลื้อยอยู่ในดงหญ้าอยู่นานสองนาน กว่าจะกลับมารวมตัวกันได้อีกครั้ง

เฉิงเจ๋อตั้งใจจะเอ่ยชมเด็กใหม่คนนี้สักยก แต่พอกวาดตามองวนรอบหนึ่งท่ามกลางหัวสีดำหลายหัวก็แยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร เลยถามขึ้นมา “คนไหนคือเหลียนเซิ่งคนน่ารักล่ะเนี่ย”

จ้าวจั๋วลั่วตบหลังเหลียนเซิ่งเบา ๆ “คนที่เตี้ยที่สุดนี่ไง”

เหลียนเซิ่งหันไปมองจ้าวจั๋วลั่วด้วยสีหน้าจริงจัง เธอใช้นิ้วสองนิ้วดันปากกระบอกปืนของเขามาจ่อตรงหน้าผากตัวเอง

จ้าวจั๋วลั่วสบตากับเธออย่างไม่เข้าใจ

เหลียนเซิ่งบอก “แจกแต้มนายหนึ่งคะแนน รีบยิงเข้าสิ”

จ้าวจั๋วลั่วถามอย่างงงงวย “เธอคิดจะทำอะไรเนี่ย”

เหลียนเซิ่งตอบ “ฉันปวดฉี่”

จ้าวจั๋วลั่ว “...”