บทลงโทษ

บทลงโทษ

พอนายหมวดพูดจบ พวกเขาก็กลับกันได้

พวกเหลียนเซิ่งกินกันอิ่มหนำสำราญแถมยังเริ่มกินกันเร็ว ตอนที่พวกเธอเดินออกไป บางคนเพิ่งจะก่อไฟทำอาหารด้วยซ้ำ แต่พอมีคำสั่งแยกย้าย ภาพผู้คนวิ่งหน้าตั้งกันสุดชีวิตก็เกิดขึ้นอีกรอบ

รีบไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกลับมากินข้าวก็ยังไม่สาย ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็ไม่รู้จะได้นอนตอนไหนอีก

พวกผู้ชายไม่ต้องพกอะไรไปเลยก็ได้ แค่ยัดสบู่เหลวหรือแชมพูแบบซองใส่กระเป๋า พออาบเสร็จก็ใส่ชุดสกปรกกลับมาเปลี่ยนเป็นชุดสะอาดที่ห้อง หรือไม่ก็จับคู่ช่วยกัน คนหนึ่งไปรับบัตรคิว อีกคนไปหยิบของ แล้วค่อยเบียดกันเข้าไปอาบด้วยกัน

เหลียนเซิ่งไม่ได้เตรียมตัวไว้ก่อน ไม่มีเพื่อนคู่หู และที่สำคัญคือไม่ชอบอาบน้ำร่วมกับคนอื่น พอเธอกลับไปเอาเสื้อผ้ามา แถวข้างหน้าก็ยาวเหยียดอีกตามเคย

เหลียนเซิ่งคิดว่าพวกครูฝึกน่าจะจงใจ ห้องอาบน้ำรวมแบบแยกห้องเดี่ยวไม่แบ่งชายหญิง กับการซ้อมรบที่มีคนเกือบพัน แต่กลับมีห้องอาบน้ำแค่ห้าสิบกว่าห้อง ยังไงก็ต้องแย่งกันอยู่แล้ว

เธอเลยไปรับบัตรคิวแล้วมายืนต่อแถวรอไปเรื่อยๆ