ตอนที่ 295 สายน้ำทะลวงฟ้า ความสง่างามของหลีเหยา

ตอนที่ 295 สายน้ำทะลวงฟ้า ความสง่างามของหลีเหยา

หลงอู๋จี้ย่อมรู้ดีถึงความร้ายกาจของยอดอัจฉริยะชั้นสูง

ที่ผ่านมาเขามิใช่ไม่เคยเห็นยอดอัจฉริยะชั้นสูง เดิมคิดว่าต่อให้ตระกูลหวังโชคดีบ่มเพาะยอดอัจฉริยะชั้นสูงขึ้นมาได้หนึ่งคน อย่างมากก็คงเป็นพวกที่อยู่ท้ายสุดในหมู่ยอดอัจฉริยะชั้นสูง บัดนี้ดูแล้วกลับไม่เป็นเช่นนั้น

ตระกูลหวังผู้นี้ช่างน่าสนใจอยู่บ้างจริง ๆ

“ฮ่า ๆ ๆ คุณหนูหลีเหยาสมแล้วที่เป็นยอดอัจฉริยะชั้นสูง ผู้สืบทอดวิชาทั้งมวลของเจินเหรินเทียนเหอ” จู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วกล่าวเสียงดัง

ขณะพูด ร่างของเขาก็หายไปจากห้องเรือแล้ว และเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่กลางท้องฟ้า

ห่างจากหวังหลีเหยาไม่ถึงสามจั้ง

นี่เองคือกำลังของผู้แข็งแกร่งขอบเขตตำหนักม่วง

แม้ไม่ใช้อุบายอื่น ๆ เพียงวิชาตัวเบาและการเคลื่อนที่อย่างเดียวก็เพียงพอจะบดขยี้ผู้ฝึกตนขอบเขตมนุษย์สวรรค์ได้ในพริบตา อีกทั้งขณะเปลี่ยนตำแหน่งร่างกายก็ไม่เหลือร่องรอย

ผู้ที่ระดับพลังไม่ถึงขอบเขตตำหนักม่วงอาจดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าเขาทำอย่างไร