เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 294 บ่าวชราสำแดงฝีมือ หลีเหยาเดินทางมาถึง
นับแต่ถูกเจินเหรินเทียนเหอลงโทษเมื่อปีที่แล้ว ซางจี้ผิงก็คอยติดตามหวังหลีเหยาในฐานะบ่าวชรามาโดยตลอด จนถึงตอนนี้ก็เกือบครบหนึ่งปีแล้ว
ตลอดหนึ่งปีนี้ ด้วยพลังวิญญาณหยวนน้ำอันอุดมสมบูรณ์บน ‘เกาะแตกไร้นาม’ เขาซึ่งติดอยู่ตรงจุดสูงสุดของขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นหกมาหลายปี ก็สามารถฝ่าคอขวดได้สำเร็จ ก้าวขึ้นสู่ขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ด
บัดนี้เขานับเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตมนุษย์สวรรค์ช่วงปลายคนหนึ่งแล้ว กำลังรบเพิ่มขึ้นจากเมื่อหนึ่งปีก่อนมากกว่าหนึ่งระดับ
ยามนี้ เขายืนกลางอากาศอย่างสง่างาม ปลดปล่อยแรงกดดันทั่วร่างออกมาจนหมด พลังอันพลุ่งพล่านทำให้ลำน้ำช่วงนี้ทั้งสายเกิดคลื่นสูงซัดกระหน่ำ
แรงกดดันที่ตู้เทียนกังจงใจปล่อยออกมา ก็ถูกเขากดกลับไปอย่างไม่อาจต้านทาน
“กลิ่นอายแข็งแกร่งเหลือเกิน!”
ที่ท่าข้ามและบนเรือข้ามฟาก ผู้คนที่เข้ามามุงดูเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นซางจี้ผิงต่างตกตะลึง คนแข็งแกร่งถึงเพียงนี้กลับเป็นเพียงบ่าวชราคนหนึ่งหรือ
แม้แต่ ‘หัตถ์สังหารวิญญาณ’ ตู้เทียนกังยังเผยสีหน้าประหลาดใจ กลิ่นอายของชายชราผู้นี้ไม่ด้อยกว่าเขาแม้แต่น้อย
ตระกูลหวังแห่งฉางหนิงไปมียอดฝีมือเก่งกาจเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน