เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 463 ใครคือฆาตกร
ผู้อำนวยการหวังขดตัวอยู่กับพื้น เมื่อเห็นเหตุการณ์อันน่าสยดสยองนี้ก็ตกใจจนฉี่ราดกางเกงในทันที เขามองสวีฮุ่ยเหลียงที่ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างหวาดกลัว มือทั้งสองโบกไปมาในอากาศพลางร้องไห้สะอื้นว่า “ประธานสวี ผมผิดเอง ทั้งหมดเป็นเพราะผมจัดสรรไม่รอบคอบ! ขอ…ขอให้ท่านให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะครับ!”
สวีฮุ่ยเหลียงยิ้มเย็นชาแล้วพูดว่า “อยากได้โอกาสสินะ คนอย่างข้ามีจิตใจเมตตามาแต่ไหนแต่ไร ไม่ใช่คนบ้าวิ่งฆ่าคน ผู้อำนวยการหวังไม่ต้องกลัว” พูดพลางล้วงผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าเสื้อ ค่อย ๆ เช็ดปืนพกอย่างใจเย็น แล้วยื่นให้ผู้อำนวยหวังอย่างอารมณ์ดี “โอกาสนี้ไม่เลวเลยใช่ไหม ขอแค่เจ้ารับผิดชอบเรื่องนี้ได้ เมียกับลูกสาวของเจ้า ข้าจะดูแลเป็นอย่างดี รับรองว่าพวกนางจะไม่ขัดสนเรื่องอาหารและเสื้อผ้าเด็ดขาด”