เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 453 "คุณชายสวี"
เฉินเจียหนานเงยหน้าขึ้นอย่างแรง หัวเราะเสียงแปลกประหลาด เสียงหัวเราะนั้นก้องกังวานอยู่ในห้องโล่ง จากนั้นเขาก็ยื่นคอออกไป ดวงตาเบิกโพลง ตะโกนใส่เถ้าแก่หวังอย่างดุร้าย "ปล่อยเจ้า! ฮ่าๆ! เจ้าคิดมากไปเอง หรือคิดว่าข้าไร้เดียงสาเกินไป?" พูดพลางเขาก็ชูนิ้วขึ้นมากดไปในอากาศอย่างแรง
เฉินเจียหนานหันกลับมา สายตาเฉียบคมราวกับเหยี่ยวกวาดมองเจิ้งซานผิงและคนอื่นๆ ก่อนจะกวาดแขนไปข้างหน้า ราวกับออกคำสั่งทางทหารที่ไม่อาจโต้แย้งได้ "เอาตาแก่ระยำคนนี้ไปขังไว้ให้ข้า อย่าให้มันหนีไปได้ หรือตายไปซะก่อน เจ้าแก่คนนี้ยังมีประโยชน์ใหญ่ในภายหลัง!"
เจิ้งซานผิงยิ้มแหยๆ ก้มตัวงอๆ หาท่อเหล็กที่ข้างกำแพง หยิบขึ้นมาถือไว้ในมือ บิดข้อมือ ท่อเหล็กในมือของเขากวัดแกว่งจนเกิดเสียงหวือ จากนั้นเขาก็กระโจนไปข้างหน้าอย่างแรง ฟาดไปที่ข้อเท้าของเถ้าแก่หวังอย่างหนักสองที ได้ยินเพียงเสียง "กร๊อบ" สีหน้าของเถ้าแก่หวังบิดเบี้ยวในทันที ใบหน้าทั้งห้าเกร็งเข้าหากัน ร้องเสียงออกมาเหมือนหมู ร่างกายสั่นเทาเหมือนกระด้งร่อน เอ้อร์เป่าและเปียวจื่อไม่พูดพล่าม ทั้งสองคนคนละข้าง ดึงแขนของเถ้าแก่หวัง ลากออกไปเหมือนลากสุนัขตาย
จากนั้นเจิ้งซานผิงก็ก้มตัวงอๆ ก้าวเท้าเล็กๆ วิ่งไปข้างๆ เฉินเจียหนาน เอามือปิดปาก กระซิบกับเฉินเจียหนาน "พี่หนาน ตอนนี้หนีไม่พ้นแน่นอนแล้ว..."