กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 394 ไอ้เวรนรกเอ๊ย!
บนถนนเจียเหยียน ลมแรงพัดกรรโชกผ่าน หมุนวนฝุ่นทรายขึ้นมาเป็นระลอก รถอาวดี้ที่แล่นอย่างบ้าคลั่งอยู่ข้างหน้าเปรียบเหมือนสัตว์ป่าที่ตกใจกลัว พุ่งซ้ายพุ่งขวา ที่เบาะคนขับ ผู้คุ้มกันชุดดำเบิกตากว้างราวกับลูกระฆังทอง จ้องเขม็งไปข้างหน้า เหงื่อเม็ดเท่าเมล็ดถั่วไหลกลิ้งลงมาจากหน้าผากหยดลงบนพวงมาลัย มือทั้งสองกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว เขาตกอยู่ในความตื่นเต้นประหม่า ทันใดนั้นก็แหกปากร้องลั่นว่า “อ๊า... โอ้พระเจ้าช่วย งานนี้ได้ตายแน่ ๆ!”