เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 393 "ขอความช่วยเหลือ"
เบาะหลังของรถอาวดี้ที่ลมรั่วเข้ามาทุกทิศทาง จิ่งเปียนตกใจจนหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ร่างกายสั่นสะท้าน มือทั้งสองโบกไปมาในอากาศอย่างควบคุมไม่ได้ ตะโกนเสียงแหบแห้งใส่หว่างเหล่าเอ้อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ว่า "บากะ! บากะยารู! คุณอวี๋... คุณบอกผมมาสิว่าตอนนี้จะทำยังไง!" ระหว่างพูด เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลกลิ้งลงมาจากหน้าผาก ในสายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไร้ทางออก
ตอนนี้อวี๋เหล่าเอ้อร์กัดฟันแน่น กล้ามเนื้อบนแก้มปูดเป็นสันตึง ตาเบิกกว้างแดงก่ำราวกับจะพ่นไฟ จ้องอิ่งเปียนอย่างดุร้าย ฉวยจังหวะที่อิ่งเปียนไม่ทันระวัง เขายกมือขวาขึ้นพรวด ฝ่ามือพาลม "เพี้ยะ" ตบเข้าที่หน้าอิ่งเปียนอย่างแรง พลางคำรามว่า "ไอ้ลูกหมาเอ๊ย มึงจะหยุดโวยวายให้กูสักทีได้ไหม มึงไม่เห็นรึไงว่ากูกำลังคิดหาทางอยู่!" น้ำลายกระเด็นออกมากับเสียงคำรามของเขา