เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 328 ความดื้อรั้นของหลี่ซวงหนิง
กว่าสองนาฬิกาของกลางคืน ท่าเรือเล็กที่ถูกทิ้งร้างแห่งหนึ่งในเขตหนานกังถูกความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดห่อหุ้ม แผ่กลิ่นอายความหดหู่และความตายอันเงียบสงบที่บอกไม่ถูกออกมา รถตู้สีเงินเทาคันหนึ่งที่ดูไม่เด่นตาแล่นเข้ามาราวกับผี ร่อนช้า ๆ ก่อนจะหยุดลงในที่สุดที่ลานโล่งแห่งหนึ่ง
ภายในรถ เฉินเจียหนานที่นั่งอยู่แถวกลางราวกับเป็นผู้ปกครองสูงสุดในยามค่ำคืน เขาค่อย ๆ หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ เปลวไฟเล็ก ๆ จากไฟแช็กส่องสว่างใบหน้าที่เย็นชาและแฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ประกายอยู่ชั่วขณะ เมื่อเปลวไฟลุกโชนขึ้น บุหรี่ก็ถูกจุด เขาสูบลึก ๆ สองอึก ควันลอยวนไม่จางหายไปในห้องโดยสารที่คับแคบ ราวกับกำลังรอคอยสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป สักครู่ต่อมา เขาหันศีรษะเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจโต้แย้งได้ กล่าวกับเจิ้งซานผิงและหลิวซื่อโก่วว่า "ลากไอ้แก่สารเลวคนนั้นออกมาให้ข้า"