เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 317 แม่ของเหลยเจิ้นสยงกับเหลียงอ้ายฉีถูกลักพาตัว
เหลยเจิ้นสยงก้าวฝีเท้าอย่างร้อนรนออกจากประตูใหญ่ ประตูบานนั้นปิดลงดังสนั่นอยู่ข้างหลังเขา ราวกับเป็นลางบอกเหตุว่าพายุลูกหนึ่งกำลังจะมาถึง เขาเดินตรงไปยังรถอาวดี้สีดำคันนั้น ตัวรถเปล่งประกายเย็นเยียบท่ามกลางความมืดของราตรี ดุจสัตว์ร้ายที่พร้อมจะตะโจนออกทุกเมื่อ
เขาดึงประตูรถเปิดแล้วก้าวเข้าไปนั่ง ภายในห้องโดยสารอบอวลด้วยกลิ่นหนังผสมกลิ่นยาสูบ เขาจุดบุหรี่ขึ้นมาดวงไฟจากไฟแช็กวาบสว่างแล้วดับลงในความมืด ส่องให้เห็นใบหน้าหม่นหมองของเขา เขาสูบบุหรี่เข้าปอดลึก ๆ สองครั้ง นิโคตินแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับไม่อาจบรรเทาความโกรธในใจเขาได้แม้แต่น้อย เขานั่งเงียบอยู่หลายนาที ภาพเหตุการณ์ที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาฮามาบาดเจ็บปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหัว ทุกรายละเอียดราวกับเข็มที่ทิ่มแทงหัวใจของเขา
ในที่สุดเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา นิ้วเลื่อนไปมาบนหน้าจออย่างรวดเร็วจนเจอหมายเลขที่คุ้นเคยแล้วกดโทรออก สักครู่ปลายสายก็รับ เขาพูดกับลำโพงตรง ๆ ว่า "จิ่วกุ่ย เจ้าพาพี่น้องสองสามคนมาสมทบกับข้าที่หน้าประตูสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าตรอกหวยซู่เดี๋ยวนี้ คืนนี้ฮามาเฝ้ายามอยู่ที่นั่นกับพี่น้องอีกสองคนแล้วถูกคนจัดการ ข้าเดาว่าข้างในต้องมีคนเล่นตลกแน่!"