เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 ยิ่งทวีความน่าสนใจขึ้นทุกที
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังแปดโมงกว่า แสงแดดลอดผ่านช่องหน้าต่างตกกระทบพื้นห้องนั่งเล่นเป็นหย่อม ๆ บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เฉินเจียหนาน เจิ้งซานผิง เอ้อร์เป่า และหลิวซื่อโก่วนอนแผ่กันเกะกะราวกับตุ๊กตาผ้าเก่าที่ถูกทิ้งระเกะระกะ เสียงกรนดังขึ้น ๆ ลง ๆ ราวกับจะยกหลังคาบ้านให้ปลิวไปทั้งหลัง
ทว่าในบรรยากาศที่อึกทึกและเฉื่อยชานี้ ทันใดนั้นประตูห้องนั่งเล่นก็เหมือนถูกวัวกระทิงโกรธจัดพุ่งชนดัง "ปัง" ถูกเตะจากด้านนอกจนเปิดอ้า ตามด้วยเสียงสูงแหลมของผู้หญิงที่บาดหูราวกับคมมีดฉีกผ่านอากาศ "พวกหมูขี้เกียจ ถึงเวลากินข้าวแล้ว!"
เสียงนี้ราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้เฉินเจียหนานและคนอื่น ๆ ที่หลับสนิทตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอย และดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาอย่างทุลักทุเล เจิ้งซานผิงกับหลิวซื่อโก่วคว้ามีดสั้นที่พกติดตัวออกมาโดยสัญชาตญาณ ในแววตายังหลงเหลือความตกใจและระแวดระวัง