เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 311 ฝีมืออาหารมืดมิดของอู่จินเฟิ่ง
เฉินเจียหนาน เจิ้งซานผิง และเอ้อร์เป่า สามคนเอนหลังพิงโซฟาในห้องนั่งเล่นอย่างเกียจคร้าน คาบบุหรี่ไว้ที่ปาก พ่นควันฟุ้ง! สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!
หลิวซื่อโก่วยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่น สองมือเท้าสะเอว กำลังเล่าเรื่องวีรกรรมและเรื่องชู้สาวในอดีตสมัยอยู่หมู่บ้านอย่างออกรสออกชาติน่าดู มือไม้โบกไปมาในอากาศ เฉินเจียหนานทั้งสามคนถูกทำให้หัวเราะคิกคัก เสียงหัวเราะอันตื่นเต้นก้องกังวานทั่วห้องนั่งเล่น พวกเขาหัวเราะไปพลางชำเลืองมองไปทางห้องครัวเป็นระยะ ใจเต็มไปด้วยความคาดหวังว่าคุณหนูอู่ อู่จินเฟิ่ง จะยกอาหารเลิศรสที่ทำให้น้ำลายสอออกมาเสิร์ฟ
ผ่านไปราวสี่สิบนาที ในอากาศเริ่มมีกลิ่นแปลก ๆ ลอยฟุ้ง กลิ่นนั้นตอนแรกจางมาก คล้ายมีคล้ายไม่มี พวกเขายังไม่ทันใส่ใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลิ่นนั้นก็เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ เป็นกลิ่นไหม้หอม ๆ ที่บอกไม่ถูก คล้ายถ่านไม้ที่ถูกเผาไหม้ปนกับกลิ่นอาหารบางอย่างที่เกรียมไหม้ กลิ่นนี้เหมือนเสี่ยวกุ่ยซุกซนพุ่งพรวดเข้าไปในโพรงจมูกของทุกคนในทันที ทำให้รอยยิ้มของพวกเขาแข็งค้างอยู่บนใบหน้า