กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 หมู่บ้านกลางหุบเขา!
【แววตาของเจ้าเปล่งประกายเย็นวาบ ร่างกายไม่ขยับแม้แต่น้อย แต่กลับแขม่วท้องสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงไปด้านหนึ่ง】
【ก้อนหินเล็ก ๆ จำนวนหนึ่งถูกห่อหุ้มด้วยหญ้าเขียวขจีรวมตัวกันเป็นก้อน ลอยพุ่งเข้ามาหาเจ้า】
【พอเห็นว่ากำลังจะถึงปาก เจ้าก็อ้าปากเป่าออกทันที กระแสลมอ่อน ๆ พัดผ่านไปเบา ๆ ก้อนหินก้อนนั้นหมุนติ้วอยู่ตรงปาก แต่กลับไม่ร่วงหล่นลงมาในทันที】
【สายตาของเจ้ากวาดมองไป เห็นหมาป่าผอมโซตัวนั้นค่อย ๆ คลานย่อตัวเข้าใกล้ เหลือระยะเพียงไม่กี่จั้ง】
【เจ้ายังได้กลิ่นคาวสาบในอากาศ และเสียงหายใจของหมาป่าผอมโซตัวนั้นด้วยซ้ำ】