กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 302 เธอร้องไห้แล้ว
เสิ่นหลั่นเยว่ชะงักไป ก่อนดึงเจียงฝานลฺหวี่หลบเป็นอย่างแรก แล้วยกเท้าถีบออกไป
อีกฝ่ายหลบได้อย่างง่ายดาย
“เผยเลี่ยน นายทำอะไร!”
“ฉันจะไปบอกศิษย์พี่ใหญ่ว่าพอลงเขามาก็ไม่มีอะไรทำทั้งวัน เอาแต่กินกับนอนแล้วก็ตีศิษย์น้อง ไร้ประโยชน์สุด ๆ!”
เห็นคนมาแล้ว เสิ่นหลั่นเยว่ก็รีบหยุดมือ
ไม่ได้เปรียบอะไรเลย เธอไม่ค่อยพอใจ
สร้อยทองเส้นใหญ่บนคอเผยเลี่ยนกำลังแกว่งอยู่ในมือเขา โอ้อวดเก่งกาจไม่น้อย
“ศิษย์น้อง อย่าเอาแต่ฟ้องกันทุกเรื่องได้ไหม”
เสิ่นหลั่นเยว่กลอกตาใส่เขา “ให้นายพักได้แค่คืนเดียว พรุ่งนี้เก็บของไปอยู่บ้านเช่ารวม เดือนละ 500 หยวนของนายซะ”