กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 136 พวกเราต้องคุกเข่าด้วยเหรอ
พูดไปได้ครึ่งประโยค เมิ่งซือเหยาก็เงยหน้ามองท้องฟ้า กลั้นน้ำตาให้ไหลย้อนกลับไป แล้วทำมุมเศร้า 45 องศา
แม้แต่ท่าทางยังอ่อนแอบอบบาง สีหน้าเศร้าสร้อยทุกข์ระทม ได้อารมณ์วรรณกรรมวัยรุ่นบาดเจ็บแบบเก่าอย่างยิ่ง
พูดจบ เธอก็ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ซ้ำเติม ร้องไห้วิ่งกลับไปทันที
เสิ่นหลั่นเยว่ตะโกนเรียก “นี่ เธอไม่กินเองนะ แต่ค่าอาหาร 100,000 ก็ต้องจ่าย ถ้ากล้าเบี้ยว ฉันจะทุบหัวแกให้เละ!”
ที่จริงเธอยังอยากทุบหัวฮูหยินฝู่ด้วย แต่เห็นแก่ที่อีกฝ่ายเป็นแม่ของฝู่เยี่ยนเซิน เธอเลยไม่กล้าพูด
ดูจากที่ฝู่เยี่ยนเซินเก็บตัวจนเป็นแบบนี้ ฮูหยินฝู่เองก็ควรเขียนรายงานทบทวนตัวเองหมื่นคำเหมือนกัน
ปัง!
ประตูห้องถูกเมิ่งซือเหยาปิดใส่อย่างแรง