กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 2 บอดี้การ์ดส่วนตัวเข้าประจำการ ฝากประธานฝู่ไว้กับฉัน รับรองไม่ตาย
ในที่สุดฮูหยินฝู่ก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
พ่อบ้านถามเสียงเบา “ฮูหยิน จะเรียกตำรวจไหม?”
“ผู้หญิงคนนี้เหมือนคนบ้า ตอนแรกมาสมัครเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้คุณชายใหญ่ จากนั้นก็บุกเข้าบ้าน...แย่งตัวคุณชายใหญ่ไป แบบนี้เกินไปแล้ว”
เสิ่นหลั่นเยว่เงยหน้า “ฉันไม่ได้บังคับผู้ชายไปไหน อย่ามาใส่ร้ายฉัน”
พ่อบ้าน: “ผมไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย!”
ใช่แล้ว อาการฟังผิดเพี้ยนของเสิ่นหลั่นเยว่ถ่ายทอดมาจากซือฝู่
พูดเรื่องหนึ่ง ฉันดันไปอีกเรื่อง คุณไล่หมา ฉันกลับไล่ไก่
คุณบอกให้ฉันขึ้นสวรรค์ ฉันจะลงนรกให้ดู
ฮูหยินฝู่พินิจหญิงสาวตรงหน้า เธอสวมเสื้อผ้าลำลองเรียบง่าย สะพายกระเป๋าข้าง ผมยาวปลิวเบา ๆ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายเหมือนพูดได้ ดูสดใสราวดวงอาทิตย์บนฟ้า