กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ฝากฝัง
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ในที่สุดก็ได้พบเจ้าเสียที!”
สวี่อวี้ซิ่วยังไม่ทันเอ่ยปาก เหยียนเซียงอวี้ก็ชิงพูดขึ้นอย่างร้อนใจ
“ศิษย์พี่หญิงเหยียน เหตุใดท่านจึง...”
สวี่อวี้ซิ่วมองเหยียนเซียงอวี้ที่มีสีหน้ายินดีด้วยความประหลาดใจ นางยังพูดไม่ทันจบ เหยียนเซียงอวี้ก็ขัดขึ้น
“ออกไปจากที่นี่ก่อน”
เหยียนเซียงอวี้ขยิบตาให้นาง แล้วเอื้อมมือมาคว้าตัวนางพาบินออกไปจากที่นี่ทันที
เหยียนเซียงอวี้บินเร็วมาก
เมื่อถูกนางลากไป สวี่อวี้ซิ่วได้ยินเพียงเสียงลมหวีดหวิวข้างหู ส่วนทิวทัศน์ตรงหน้าถอยร่นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเส้นสายยืดยาวประหนึ่งภาพพร่าเลือน
“ศิษย์พี่หญิง ท่านจะพาข้าไปที่ใด”