เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 เมล็ดมาร
อาการสั่นไหวของแผ่นกระดูกสงบลงเพียงเล็กน้อย ก็กลับเริ่มขึ้นอีกครั้ง ☠🐲 💝🐻
เมื่อสัมผัสได้ถึงแผ่นกระดูกที่สั่นไหวตรงหน้าอก สีหน้าของสวี่อวี้ซิ่วก็เคร่งขรึมลง
“ศิษย์พี่หญิง พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
นางเอ่ยเรียก แล้วเร่งความเร็วในการหยั่งรู้ ก่อนเดินหน้าต่อไปยังจุดที่จางหยวนหยวนกับคนอื่น ๆ หายตัวไป
“แค่ก ๆ!”
เจียงฉงเห็นสวี่อวี้ซิ่วกับเจียงซินเยว่เดินห่างไป กำลังจะตามไป ทว่ากงซุนอี้ที่อยู่ข้างกายกลับไออย่างรุนแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน ยิ่งไอ ดวงตาของเขาก็ยิ่งถลน ก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ใบหน้าซีดขาวลงในพริบตา
“เจียงฉง เจ้าไปก่อนเถอะ อาการบาดเจ็บของข้ากำเริบ ต้องอยู่ปรับลมปราณสักพัก เดี๋ยวค่อยตามไป” กงซุนอี้ฝืนกลั้นอาการกระอักเลือด ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง