กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 แก่นทองทมิฬ
ทว่าเมื่อสวี่อวี้ซิ่วก้าวเข้าไปในซากปรักหักพังด้วยตนเอง นางกลับต้องตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
ทันทีที่เท้าของนางเหยียบลงบนพื้นซากปรักหักพัง ก็สัมผัสได้ว่าพื้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง นางก้มมองแล้วพบว่ามันหาใช่พื้นธรรมดาไม่
เมื่อเทียบกับตัวอาคารที่พังทลายลง พื้นบริเวณนี้ยังนับว่าคงสภาพดีอยู่
สวี่อวี้ซิ่วพินิจพื้นสีดำสนิทที่มีประกายแสงทมิฬไหลผ่านเป็นครั้งคราว เพียงแวบเดียวนางก็จำวัสดุของพื้นได้ มันคือแก่นทองทมิฬ วัสดุสำหรับการหลอมศาสตราที่ค่อนข้างหายากชนิดหนึ่งในโลกบำเพ็ญเซียน