ตอนที่ 334 จะไปตามความฝันแล้ว

ตอนที่ 334 จะไปตามความฝันแล้ว

หลังจากจู้เหวยอีส่งมอบงานเสร็จ เธอก็พาถังซู่ออกจากอาคาร

ชั้นเมฆที่ปกคลุมเหนือศีรษะมาหลายวันกำลังค่อย ๆ แยกออกไปสองข้าง ลำแสงสว่างสายแล้วสายเล่าทะลุผ่านช่องว่างของเมฆ ก่อนสาดเฉียงลงมากระทบผืนแผ่นดิน

ลำแสงหลายสายพอดีตกลงมาห่อหุ้มจู้เหวยอีเอาไว้

เธอเงยคางขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองไปยังฝุ่นผงที่ลอยวนอย่างเชื่องช้าอยู่ท่ามกลางแสงไกลออกไป

ความหนาวเย็นรอบกายคล้ายถูกแสงสว่างสายนี้เจือจางลงหลายส่วน สายลมพัดผ่านข้างขมับของเธอ ฝุ่นละอองเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่กลางแสงดูราวกับเรื่องค้างคาในใจที่กดทับมานาน ในที่สุดก็มีสถานที่ให้ค่อย ๆ คลี่คลายออกมา

ถังซู่เดินตามอยู่ข้างกาย เธอเองก็เงยหน้ามองผืนฟ้าที่เมฆแยกออกโดยไม่รู้ตัว และไม่ได้เอ่ยปากรบกวน

ครู่ใหญ่

จู้เหวยอีสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วผ่อนออกมาอย่างหนักหน่วง จากนั้นจึงก้าวเท้าอีกครั้งและพูดว่า

“ไปกันเถอะ กลับบ้าน”