กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 333 สำเร็จแล้ว!
มือของจู้เหวยอีที่กำลังถือช้อนชะงักไป เธอเงยหน้าขึ้น สังเกตเห็นความไม่พอใจเล็ก ๆ ในดวงตาของหญิงชรา แววตาพลันฉายรอยยิ้มวูบหนึ่ง น้ำเสียงไม่สุภาพตามมารยาทเหมือนเช่นเคย แต่เจือความหยอกเย้าอยู่หลายส่วน ก่อนพูดว่า
“คุณยาย ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณยังสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย?”
หญิงชรายกมือขยี้ผมสั้นสีขาวซีดของตัวเองอย่างลวก ๆ ริ้วรอยเล็กละเอียดกองกันที่หางตา ก่อนพูดด้วยรอยยิ้ม
“โธ่ ยายแก่อย่างฉันตั้งแผงอยู่แถวนี้มานานเท่าไรแล้ว คนที่ผ่านไปผ่านมาแถวนี้มีตั้งเท่าไร จะมองไม่ออกได้ยังไง? อีกอย่าง เช้าวันนั้นเสียงดังเอะอะขนาดนั้น”
แต่ละคน โดยเฉพาะตาแก่จงลี่อู๋นั่น กระตือรือร้นราวกับกลัวคนอื่นจะรีบไปเก็บเงินก่อน กลัวว่าถ้าไปช้าแล้วจะไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง!