ตอนที่ 277 สอบถาม

ตอนที่ 277 สอบถาม

ในชั่วขณะนั้น กู้เหรินเต๋อรู้สึกเพียงว่าอากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก

ภายนอกมีเพียงเสียงฝนกระหน่ำกระทบผ้าใบดังเปาะแปะ กับเสียงดังกึกก้องทุ้มต่ำของดินหินที่เลื่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของภูเขาไกล ๆ ดังสะท้อนเข้าหูครั้งแล้วครั้งเล่า

นิ้วมือที่วางอยู่ตรงขอบโต๊ะของเขาขยับงอเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ข้อนิ้วซีดขาว

ทว่าบนใบหน้าของเขาไม่มีร่องรอยเสียอาการแม้แต่น้อย ความตกตะลึงและเจ็บปวดที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาถูกกดข่มลงอย่างฝืนใจ เหลือเพียงน้ำเสียงที่เดิมราบเรียบซึ่งทุ้มต่ำลงเล็กน้อย

“ยืนยันข่าวชัดเจนแล้วหรือยัง? บอกสถานที่เกิดเหตุและสถานการณ์ของพยานที่เห็นเหตุการณ์มาอย่างละเอียด”

ทหารสื่อสารยืดแผ่นหลังตรงแน่ว