กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 276 ถูกพัดหายไป
กู้ลู่เหยียนหันกลับไปมองอย่างฉับพลัน รูม่านตาหดเล็กลง
ดินบนไหล่เขาด้านบนไหลถล่มลงมาเป็นผืนใหญ่ พัดพาเศษหินและกิ่งไม้หักลงมาด้วย คลื่นโคลนสีเหลืองขุ่นสายหนึ่งพุ่งตรงมาตามร่องเขา มุ่งมายังเส้นทางเล็ก ๆ ที่พวกเขาใช้ถอนกำลัง!
“ทิ้งรถ! เร็วเข้า ทิ้งรถ ทุกคนวิ่งขึ้นคันดินด้านบน!”
เสียงคำรามของกู้ลู่เหยียนระเบิดก้อง เขายื่นมือข้างหนึ่งคว้าตาแก่ที่ยังเกาะรถลากพื้นกระดานไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“ชีวิตสำคัญกว่า!”
ตาแก่ดิ้นรนราวกับเสียสติในพริบตา “วัวของฉัน! ทิ้งมันไม่ได้!”
แม่วัวเองก็ราวกับรับรู้ถึงอันตราย มันส่งเสียงร้องยาวและโหยหวน
เสียงโคลนถล่มไหลทะลักเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ทหารนายหนึ่งร้อนใจจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบ ๆ
“ผู้บังคับการกู้ โคลนถล่มมาแล้ว! ถ้าไม่ไปตอนนี้ ไม่มีใครหนีรอด!”