กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 32 ฉันกำลังพูดกับเธออยู่นะ
กู้ลู่เหยียนเลิกคิ้ว แค่นหัวเราะเบา ๆ “หนีแล้วมีประโยชน์อะไร?”
พอครบสี่เดือน ท้องนั่นก็จะพองโตขึ้นเหมือนเป่าลูกโป่งเลย!
“จู้เหวยอี”
กู้ลู่เหยียนเอนหลังพิงไปด้านหลัง แยกขาทั้งสองข้างออก มือเคาะที่วางแขนเบา ๆ ก่อนเรียกเสียงแผ่ว
ทันทีที่จู้เหวยอีนั่งลง เธอก็รู้สึกคันหูขึ้นมา จึงยกมือขึ้นเกาอย่างลวก ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก
“มีอะไร?”
กู้ลู่เหยียน “กระดาษโน้ตที่ฉันให้เธออย่าทิ้ง มีเรื่องอะไรก็อย่าลืมโทรหาฉัน เข้าใจไหม?”
จู้เหวยอีเม้มริมฝีปาก กะพริบตาปริบ ๆ เธอกลับถึงบ้านก็ทิ้งไปแล้ว!
กู้ลู่เหยียนยังไม่วางใจ จึงหันไปมองคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทางเดิน ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันไม่น้อยเลย!