กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 31 เธอไม่ได้ท้องสักหน่อย
หากจะไปโรงพยาบาลในเมืองมณฑล ต้องนั่งรถโดยสารระหว่างเมืองไป 40 นาที พอถึงสถานีแล้วก็ยังต้องต่อรถเมล์
ยังไม่ถึงเจ็ดโมง จู้เหวยอีก็ตื่นแล้ว คุณจางมีเวลาอันมีค่า เธอไม่มีหน้าปล่อยให้คุณจางรอนาน
วันนี้จู้เหวยย่วนจะไปกับเธอด้วย ทันทีที่จู้เหวยอีเดินออกจากห้องโถง เธอก็เห็นคนคนหนึ่งอยู่ใต้ซุ้มองุ่นตรงมุมลานเรือน
เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำ เสื้อเชิ้ตมีทรงหลวมสบาย ดูออกแนวลำลองเล็กน้อย
เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มือเรียวยาวขาวผ่องประคองพวงองุ่นอวบกลมเต็มพวง แสงอรุณอุ่นละมุนสาดเฉียงลงมา เคลือบรอบตัวเขาด้วยขอบแสงอุ่นพร่าเลือน ทำให้ภาพตรงหน้าดูอบอุ่นและราวกับความฝัน
สมแล้วที่ได้เห็นภาพสวย ๆ ความหงุดหงิดจากการตื่นเช้าก็สลายไปไม่น้อย