กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 255 บางครั้งข้าก็อยากทุบเจ้าเสียจริง
อีกาทองคำลับฟ้า แสงสีส้มอมแดงสองสายลอดผ่านหน้าต่างบานฉากเข้ามาในห้อง ช่างเงียบสงบสบายนัก
เสิ่นเยวี่ยหมิงยังไม่ได้หลับเลย นางฟังเสียงลมหายใจที่หนักกว่าปกติของฉู่ซิงอี๋ และมองคิ้วที่ขมวดของเขา ใจนางก็ร้อนรนกระวนกระวาย
ช่างเถิด ช่างเถิด กลับมาได้ก็ดีแล้ว เรื่องอื่นอย่าไปคิดมาก ไล่เลียงไปก็ไร้ความหมาย
“ฉู่ซิงอี๋ ฉู่ซิงอี๋” นางเรียกสองครั้ง น้ำเสียงอ่อนโยน “อย่าเพิ่งหลับเลย ระวังกลางคืนจะนอนไม่หลับ ตอนนี้ควรไปพบเด็ก ๆ แล้วก็ควรพูดคุยกับท่านแม่ให้ดี ๆ ทุกคนจะเป็นห่วงเอา”
ฉู่ซิงอี๋ค่อย ๆ ลืมตา ด้วยความมึนงงเพิ่งตื่น เขาเอ่ยอย่างเหนื่อยอ่อน “อืม ดี ตามที่เจ้าว่า”
เขาก็คิดถึงเด็ก ๆ เช่นกัน