กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 242 เพื่อนร่วมทางของเจ้าเป็นเสือหมาป่าใดอีก ?
“การเดินทางนี้ ต้องเป็นข้าเท่านั้น ไม่มีผู้ใดรู้ถึงบาปกรรมของตระกูลซุนมากไปกว่าข้า และไม่มีผู้ใดเหมาะสมกว่าข้า” ฉู่ซิงอี๋กอดเสิ่นเยวี่ยหมิงไว้แน่น ปล่อยให้นางเตะต่อยอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยมือ
“เจียวเจียว เจ้าใจเย็น ๆ ข้าไม่เป็นไรหรอก ครั้งนี้ข้างกายข้ามีองครักษ์...”
คิดถึงวันที่เขาต้องตายใกล้เข้ามาทุกขณะ ดวงตารูปผลซิ่งคู่หนึ่งของเสิ่นเยวี่ยหมิงแดงก่ำ เอ่ยเสียงกริ้ว “ไม่ นี่มันเล่ห์กล...”
ฮ่องเต้ต้องการให้เขาไป ไม่ว่าเป็นหรือตาย ล้วนเป็นประโยชน์ต่อฮ่องเต้ หากยังมีชีวิตก็ยังช่วยงานเขาได้ หากตายก็มีข้ออ้างลงมือกับตระกูลซุน