ตอนที่ 235 นี่นับเป็นการคิดเล็กคิดน้อยอย่างไร ?

ตอนที่ 235 นี่นับเป็นการคิดเล็กคิดน้อยอย่างไร ?

ไม่ให้ฉู่ซิงอี๋เดินต่อไป ปล่อยให้ราษฎรรับทุกข์ บ้านเมืองจะไม่เป็นบ้านเมือง ไม่เพียงครึ่งชีวิตหลังของเขาจะไม่สงบสุข นางเองจะสงบสุขได้อย่างไร

ว่ากันตามจริง ชาติก่อนของนาง ภายหลังก็ได้เสวยสุขไม่น้อย

เสิ่นเยวี่ยหมิงรู้ตัวว่าตนมีชีวิตอยู่ไปวัน ๆ มาชาติหนึ่ง เดินอ้อมเส้นทางคดเคี้ยวหลายแห่ง และเห็นผู้คนมากมายเดินอ้อมเส้นทางคดเคี้ยว ความรู้สึกที่สุดคือปล่อยให้พวกเขาเดินด้วยตนเอง

คนเราชีวิตหนึ่ง มีเคราะห์หลายอย่าง เตือนไม่ได้ ห้ามไม่ได้ และแทนกันไม่ได้

แม้ให้นางเกิดอีกสิบชาติ นางก็ทำเป็นคนไร้เห็นแก่ตัวแบบฉู่ซิงอี๋ไม่ได้

คนโง่คนนี้